ΞΕΚΙΝΗΜΑ - Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση http://www.xekinima.org/ Άρθρα από www.xekinima.org gr ΞΕΚΙΝΗΜΑ - Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση http://www.xekinima.org/fileadmin/images/xekinima-logo-filled.png http://www.xekinima.org/ Άρθρα από www.xekinima.org TYPO3 http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Mon, 06 Sep 2010 14:49:00 +0300 Πακιστάν: Τραγική κατάσταση για τους πλημμυροπαθείς. Οι φτωχές γυναίκες και τα παιδιά διατρέχουν τους μεγαλύτερους κινδύνους http://www.xekinima.org/arthra/view/article/pakistan-tragiki-katastasi-gia-toys-plimmyropatheis-o/ Της Ρουκσάνα Μανζούρ, Σοσιαλιστικό Κίνημα (πακιστανικό τμήμα της CWI). Μετάφραση: Χάρης... Της Ρουκσάνα Μανζούρ, Σοσιαλιστικό Κίνημα (πακιστανικό τμήμα της CWI). Μετάφραση: Χάρης Σιδέρης Η τραγωδία που ζουν οι πλημμυροπαθείς στο Πακιστάν δεν λεει να τελειώσει. Οι φτωχές γυναίκες και τα παιδιά υποφέρουν περισσότερο στις πληγείσες από τις πλημμύρες περιοχές. Πείνα, ασθένειες, έλλειψη ιατρικών εγκαταστάσεων και ανασφάλεια στους καταυλισμούς  και αλλού είναι μερικά από τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα παιδιά. Σύμφωνα με την Εταιρεία για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Παιδιού (SPARC), σχεδόν το 50% των θυμάτων από τις πλημμύρες στο Πακιστάν είναι παιδιά που έχουν απόλυτη ανάγκη από ιατρική φροντίδα και ασφάλεια.

Παραγκωνισμένοι


Στους καταυλισμούς, κατά τη διάρκεια της διανομής των τροφίμων, οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι φεύγουν με άδεια χέρια, χωρίς να πάρουν τρόφιμα, διότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους δυνατότερους άνδρες που καταφέρνουν σπρώχνοντας να παίρνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των αγαθών.

Ένα 12χρονο παιδί διηγήθηκε την κατάσταση με αυτές τις λέξεις,
"Όταν τα τρόφιμα διανέμονται στο στρατόπεδο, οι δυνατότεροι ανάμεσά μας, μας σπρώχνουν και τα αρπάζουν για τις οικογένειές τους".
Μια γυναίκα περιέγραψε την κατάσταση κάπως έτσι:
"Ο σύζυγός μου πάσχει από καρδιακή νόσο. Δεν μπορεί να τρέξει πίσω από τα φορτηγά με τη βοήθεια και εμένα με παραμερίζουν κάθε φορά που προσπαθώ να το κάνω. Έχω μεγάλο πρόβλημα να βρω αρκετή τροφή για την τετραμελή μου οικογένεια ".



Πολλά παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι διαχωρίζονται από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους που έχουν επιζήσει, εξαιτίας του χαοτικού τρόπου με τον οποίο γίνεται η εκκένωση των πληγέντων περιοχών. Έτσι, αυτές οι ευάλωτες ομάδες βρίσκονται σε πολύ δύσκολη κατάσταση, δεδομένου ότι αδυνατούν να πάρουν μερίδιο των τροφίμων και των άλλων αγαθών  που διανέμονται στους καταυλισμούς. Η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή για τα παιδιά και τις γυναίκες που ζουν στα φράγματα και τους δρόμους, στην ύπαιθρο, χωρίς κανένα καταφύγιο.

«Πεδία θανάτου»


Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα, διότι οι περιοχές που πλήττονται είναι από τις πιο οπισθοδρομικές και με πολλά φεουδαρχικά κατάλοιπα. Οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν σχεδόν κανένα δικαίωμα σε αυτές τις κοινότητες. Αντιδραστικές και μοχθηρές παραδόσεις όπως τα «εγκλήματα τιμής», ή η εμπορία των γυναικών μεταξύ οικογενειών, είναι συχνές. Οι περιοχές που πλήττονται στην επαρχία Σιντχ είναι γνωστές ως «πεδία θανάτου» των γυναικών. Οι άρρωστες και οι έγκυες γυναίκες δεν μπορούν να λάβουν την ιατρική φροντίδα που χρειάζονται, διότι δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου γυναίκες γιατροί διαθέσιμες στους περισσότερους από τους καταυλισμούς. Τα αρσενικά μέλη της οικογένειάς τους θα προτιμήσουν να τις αφήσουν να πεθάνουν παρά να τους επιτρέψουν να δουν κάποιον άντρα γιατρό.

Εκατομμύρια παιδιά σε κίνδυνο

Οι πλημμύρες ήταν καταστροφικές για όλους, αλλά έχουν χειρότερη επίπτωση στους φτωχούς. Αυτοί που υφίστανται τις χειρότερες συνέπειες των πλημμυρών είναι τα παιδιά και οι γυναίκες. 3.5 εκατομμύρια παιδιά αντιμετωπίζουν ασθένειες που προκαλούνται από την κατανάλωση μολυσμένου νερού (αφού το σύστημα υδροδότησης έχει καταρρεύσει) οι οποίες μπορούν αποβούν θανάσιμες, αν δεν αντιμετωπιστούν κατάλληλα. Επιπλέον,  αντιμετωπίζουν και άλλους πολύ σοβαρούς κινδύνους (ιδιαίτερα τα κορίτσια), αυτούς της σωματεμπορίας, της σεξουαλικής κακοποίησης και της απαγωγής.

Ποιος έχει την ευθύνη;


Ποιος φταίει για τον θάνατο των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους από τις πλημμύρες; Πραγματικά, είναι μια φυσική καταστροφή και κανείς δεν έχει τη δύναμη να τη σταματήσει. Ωστόσο, θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί προληπτικά μέτρα ώστε να ελαττωθούν οι επιπτώσεις της καταστροφής. Τουλάχιστον σε εκείνους που επέζησαν θα μπορούσε να έχει προσφερθεί η αναγκαία βοήθεια και υποστήριξη. Όμως, η άρχουσα τάξη για μια ακόμη φορά έδειξε ότι δεν ενδιαφέρεται  τι θα συμβεί στις εργαζόμενες μάζες και τους φτωχούς. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί γελοίες δικαιολογίες  πως δεν υπάρχουν επαρκείς πόροι για τους πληγέντες φτωχούς ανθρώπους, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά.

Πού πηγαίνουν οι πόροι; Αρκεί να δει κανείς πόσες είναι οι δαπάνες της προεδρίας της χώρας για είδη πολυτελείας. Σύμφωνα με τον διάσημο οικονομολόγο και αναλυτή, Δρ Φαρούκ Σαλίμ, σε μια χώρα όπου ο μισός πληθυσμός υποσιτίζεται, ή δεν τρέφεται σχεδόν καθόλου, το κόστος που πληρώνουν οι φορολογούμενοι για να διατηρηθεί ο σημερινός πρόεδρος, είναι 1 εκ. ρουπίες την ημέρα, δηλαδή 365 εκ. ρουπίες το χρόνο.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν μπορούν να πάρουν καν τον κατώτατο μισθό των 7.000 ρουπιών τον μήνα (λίγο περισσότερο από 80 δολ.) - τα απολύτως στοιχειώδη για μια οικογένεια 6-8 ατόμων ώστε να κρατηθούν στη ζωή. Είναι το λιγότερο ενοχλητικό να δίνεται το ποσό των 365 εκ. ρουπιών μόνο και μόνο για να διατηρηθεί μια μη παραγωγική, συμβολική προεδρία. (Το κυβερνών κόμμα – PPP – φροντίζει να μας υπενθυμίζει ότι ο πρόεδρος, ο οποίος πηγαίνει διαρκώς ταξίδια στο εξωτερικό, δεν είναι απαραίτητος στο εσωτερικό της χώρας!)

Επαίσχυντη σπατάλη


Κάθε πρωθυπουργική επίσκεψη στο εξωτερικό κοστίζει 12 εκατ. ρουπίες. Ο πρωθυπουργός δεν κάνει τόσα ταξίδια, επειδή ο πρόεδρος κάνει αρκετά και για τους δύο. Αλλά ούτε τα χρήματα που ο πρωθυπουργός δε χρησιμοποιεί μπορούν να φυλαχθούν για καλύτερη χρήση. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, το τελευταίο ταξίδι του προέδρου Ζαρντάρι στο Λονδίνο μέσω Παρισιού, μαζί με την  επιστροφή μέσω της Συρίας και του Ντουμπάι, κόστισε 1.2 δισ. ρουπίες. Έτσι, μόνο φέτος, κάτι περισσότερο από 1,5 δισ. ρουπίες έχουν ήδη σπαταληθεί για το τίποτα.

Εκτιμάται ότι ο πλουσιότερος άνθρωπος στο Πακιστάν έχει ενεργητικό άνω των 22 δισ. δολαρίων, σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο. Μόλις ένα δισεκατομμύριο δολάρια θα μπορούσε να λύσει όλα αυτά τα προβλήματα, αν τα χρήματα μπορούσαν όντως να φτάσουν στους φτωχούς. Τα χρήματα όμως αυτά καταναλώνονται τελικά από αυτούς που είναι ήδη πλούσιοι.

Η παρέμβαση των δυνάμεων της CWI


Από την πρώτη στιγμή, το πακιστανικό τμήμα της CWI προσπάθησε να χτίσει επιτροπές που από την μία να αναλαμβάνουν την ευθύνη της δίκαιης διανομής των τροφίμων όπου αυτό είναι δυνατό και από την άλλη να απευθυνθούν στο εργατικό κίνημα σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να μπορέσουν να συλλέξουν βοήθεια. Επιπλέον λόγος που γεννά αυτή την ανάγκη είναι η (δικαιολογημένη) καχυποψία των ανθρώπων που θέλουν μεν να βοηθήσουν, αλλά δεν εμπιστεύονται τις διεφθαρμένες ανθρωπιστικές οργανώσεις που κατά κύριο λόγο διαχειρίζονται, συχνά με απαράδεκτο τρόπο, τα χρήματα και τα αγαθά που προσφέρονται για τους πληγέντες. Η Επιτροπή για την Ανακούφιση των Εργαζομένων (Workers’ Relief Committee), όπως ονομάστηκε η επιτροπή που χτίσαμε μαζί με άλλους αγωνιστές, έχει ήδη καταφέρει να βοηθήσει εκατοντάδες οικογένειες. Ακόμα όμως κι αν αυτή την φορά καταφέρουμε να σώσουμε χιλιάδες ανθρώπους από τον θάνατο, θα πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και το χτίσιμο μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας σαν τον μόνο τρόπο για να δώσουμε ένα οριστικό τέλος στην καθημερινή φρική που βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι.


* Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση και επικοινωνία με τις επιτροπές αλληλεγγύης που έχουν φτιαχτεί προκειμένου να βοηθηθούν οι πλημμυροπαθείς επισκεφτείτε τις διευθύνσεις: http://socialistpakistan.org/ (site του πακιστανικού τμήματος της CWI)  και http://turcp.org/ (Καμπάνια για τα Συνδικαλιστικά Δικαιώματα)]]> Διεθνη Mon, 06 Sep 2010 14:49:00 +0300 Ουγγαρία: Λέει ‘ΟΧΙ’ στο Δ.Ν.Τ.; http://www.xekinima.org/arthra/view/article/oyggaria-leei-oxi-sto-dnt/ Μάρτιν Πάουελ-Ντέιβις, Σοσιαλιστικό Κόμμα (βρετανικό τμήμα της CWI) Μετάφραση: Γιάννης...
Μάρτιν Πάουελ-Ντέιβις, Σοσιαλιστικό Κόμμα (βρετανικό τμήμα της CWI) Μετάφραση: Γιάννης Λαζαρίδης
Οι βουλευτικές εκλογές του Απρίλη του 2010 στην Ουγγαρία εξασφάλισαν μια σαρωτική νίκη του συντηρητικού κόμματος FIDESZ (Φιντεσζ, Ουγγρική Ένωση Πολιτών), με τον ηγέτη του, Βίκτορ Ορμπάν (Victor Orbán),να ξαναγίνεται πρωθυπουργός, θέση που κατείχε στο παρελθόν από το 1998 ως το 2002.        Με σημαντικές τοπικές και δημοτικές εκλογές να έρχονται στις 3 Οκτωβρίου, ο Ορμπάν ελπίζει να διατηρήσει την υποστήριξη του κόσμου με την φαινομενική άρνηση του να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. για περαιτέρω μείωση του δημόσιου ελλείμματος της χώρας μέσω της επιβολής ακόμη σκληρότερων μέτρων λιτότητας.    Ο ανταποκριτής των Times στην Βουδαπέστη, Άνταμ Λε Μπορ, επευφημεί σε άρθρο του τον Ορμπάν, λέγοντας
«Οι “πλουτοκράτες” αποχώρησαν μουρμουρίζοντας για κατάρρευση του νομίσματος και δημοσιονομική ανευθυνότητα. Η ένδοξη απάντηση της Βουδαπέστης σ’ αυτό ήταν: Στο καλό. Το φιορίνι, το νόμισμα της Ουγγαρίας,  υποχώρησε, ανέκαμψε και υποχώρησε ξανά αλλά η χώρα αντέχει σταθερά. Αντί για περικοπές στις υπηρεσίες και στην ευημερία του τόπου, η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην οικονομική ανάπτυξη μειώνοντας τη φορολογία, εξυγιαίνοντας την οικονομία και απλοποιώντας το πολύπλοκο επιχειρηματικό καθεστώς.»
   «Φυσικά, μετά το πακέτο στήριξης των 20 δις ευρώ που δόθηκαν στην Ουγγαρία το 2008, η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. έχουν δικαίωμα να διαπραγματεύονται πάνω στα χρηματοοικονομικά σχέδια της χώρας. Αλλά και η Ουγγαρία έχει καλούς λόγους να εμμένει στους στόχους της, μετά την οικονομική εξαθλίωση που επέφεραν σε μεγάλο μέρος της περιοχής (σμτ Ανατολική Ευρώπη) οι ιδιωτικοποιήσεις που επέβαλε στις αρχές του ’90 το Δ.Ν.Τ. Αυτή τη φορά όμως διακυβεύεται ένα σημαντικότερο ζήτημα: η εθνική κυριαρχία, ειδικότερα των μικρότερων κρατών.»
   Άλλοι οικονομικοί σχολιαστές, όπως το «Κέντρο για την Οικονομική και Πολιτική έρευνα», έχουν επίσης προειδοποιήσει ότι οι απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ. από χώρες όπως η Ουγγαρία, θέτουν σε κίνδυνο την οικονομική ανάκαμψή τους, έχοντας επιπτώσεις και για την υπόλοιπη Ανατολική Ευρώπη αλλά και την Ε.Ε. εν γένει.    Ποιο θα είναι λοιπόν το αποτέλεσμα αυτής της στάσης της Ουγγαρίας απέναντι στο Δ.Ν.Τ.;

Απογοήτευση για τους ‘Σοσιαλιστές’

   Η επιτυχία του FIDESZ που κέρδισε τις εκλογές με πλειοψηφία δύο τρίτων, οφείλεται κυρίως στην γενικευμένη απογοήτευση του κόσμου από τη διακυβέρνηση του ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (MSZP) το οποίο βρίσκονταν στην εξουσία τα προηγούμενα οχτώ χρόνια. Το MSZP, μπορεί μεν να ιδρύθηκε από στελέχη του παλιού σταλινικού ΚΚ Ουγγαρίας, που κυβερνούσε την χώρα για δεκαετίες, αλλά η ηγεσία του επέβαλε αυστηρά μέτρα λιτότητας για τη μείωση του κρατικού ελλείμματος την ίδια στιγμή που η ίδια πλούτιζε εις βάρος του απλού Ούγγρου πολίτη.      Μέχρι να υποχρεωθεί τελικά να παραιτηθεί το 2009 από το αξίωμα του, ο προηγούμενος πρωθυπουργός της χώρας, Φέρεντς Γκιούρτσανι (Ferenc Gyurcsany), αποτελούσε την προσωποποίηση της διαφθοράς της κυβέρνησης του MSZP, έχοντας γίνει ένας από τους πλουσιότερους άνδρες της Ουγγαρίας, τη στιγμή που η ανεργία και η φτώχεια στη χώρα διογκώνονταν. Τότε, τον Σεπτέμβρη του 2006, διέρρευσε στη δημοσιότητα μια κασέτα που περιείχε μια ιδιωτική ηχογράφηση του Γκιούρτσανι να παραδέχεται ότι είχε πει ψέματα στους ψηφοφόρους για την κατάσταση της οικονομίας:
«Τα κάναμε σκατά. Όχι λίγο, πολύ. Καμία άλλη χώρα της Ευρώπης δεν έκανε κάτι τόσο ηλίθιο όσο εμείς. Αναμφισβήτητα, τα τελευταία ενάμιση-δύο χρόνια, λέγαμε ψέματα. Ήταν ξεκάθαρο ότι αυτά που λέμε δεν είναι αληθή.»
   Η ομολογία αυτή πυροδότησε μαζικές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Βουδαπέστη και σε άλλες πόλεις, που συνεχίστηκαν για έξι εβδομάδες. Οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν στις 23 Οκτώβρη, ημέρα της 50ης επετείου της Ουγγρικής Εξέγερσης του 1956, όπου η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και σφαίρες από καουτσούκ. Οι διαμαρτυρίες άρχισαν να φθίνουν μετά από αυτό, αλλά, αφού δεν υπήρχε κάποια σαφής αριστερή εναλλακτική, η βαθιά απογοήτευση του κόσμου βοήθησε στο να μαζικοποιηθεί το ακροδεξιό κόμμα Jobbik (Τζόμπικ). Το MSZP κυβέρνησε τη χώρα ασθμαίνοντας μέχρι τις εκλογές του 2010, όπου και υπέστη συντριπτική ήττα λαμβάνοντας μόλις το 19% των ψήφων, σε σύγκριση με το 53% του FIDESZ.    Όπως μου εξήγησε ένας κάτοικος της Βουδαπέστης,
«Η εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων στο MSZP  δεν γκρεμίστηκε μόνο λόγω της οικονομικής κατάρρευσης και της κακοδιαχείρισης, αλλά και από την παντελή έλλειψη ηθικής και αξιοπιστίας του κόμματος. Η λέξη ‘αριστερά’ διαστρεβλώθηκε παντελώς, και το κόμμα που μας κυβερνούσε δεν αποτελούσε σε καμία περίπτωση όργανο εκπροσώπησης κάποιου αριστερού κινήματος ή του εργαζόμενου πληθυσμού.»
   «Ένα πράγμα μόνο είναι απόλυτα βέβαιο, η πελώρια, σχεδόν καταστροφική κούραση και απογοήτευση του απλού ανθρώπου. Κάθε, μα κάθε μέρα και ένα νέο σκάνδαλο αποκαλύπτεται, μια νέα υπόθεση διαφθοράς ή δωροδοκίας σε εταιρίες κρατικού συμφέροντος όπου όλο το πολιτικό σύστημα είναι μπλεγμένο στις περισσότερες απ’ αυτές. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε και να αισιοδοξούμε για μια καλύτερη περίοδο στην Ουγγαρία, με λιγότερη διαφθορά και απληστία. Έχει καταντήσει στ’ αλήθεια αηδιαστικό.»

Η άνοδος του Jobbik

   Ο δεύτερος κερδισμένος των εκλογών του 2010 ήταν το Jobbik, ‘Το Κίνημα για μια Καλύτερη Ουγγαρία’, που, κερδίζοντας το 17% των ψήφων, έφτασε να είναι το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα, στηριζόμενο στο 8% των ψήφων και στους τρεις ευρωβουλευτές που κατάφερε να βγάλει στις ευρωεκλογές του 2009. Αν και στο Jobbik αρνούνται ότι είναι φασίστες και αυτοπροσδιορίζονται ως ένα «χριστιανικό συντηρητικό εθνικιστικό κόμμα», στην πραγματικότητα είναι ένα ρατσιστικό κόμμα της άκρας δεξιάς, με διασυνδέσεις με το ΒΝΡ της Βρετανίας (το Βρετανικό Εθνικιστικό Κόμμα).    Το Jobbik έχει εξαπολύσει μια λαϊκίστικη ρητορική επίθεση κατά της πολιτικής διαφθοράς τόσο του MSZP όσο και του FIDESZ, ενώ τάχθηκε και εναντίον της αισχροκέρδειας που χαρακτηρίζει τους διεθνείς επενδυτές. Παράλληλα στηρίζεται σε μια ισχυρή παράδοση του εθνικισμού στην Ουγγαρία, και καλεί για  «την υπεράσπιση της ουγγρικής βιομηχανίας, των Ούγγρων αγροτών, των ουγγρικών επιχειρήσεων, της ουγγρικής παραγωγής και αγοράς.»    Έπειτα από την ήττα της Ουγγαρίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και με την επιβολή της Συνθήκης του Τριανόν, το ένα τρίτο των Ούγγρων είδε τις περιοχές που ζούσε να προσαρτώνται στη Ρουμανία, την Τσεχοσλοβακία και άλλα γειτονικά κράτη. Το  Jobbik επιδιώκει να ανοίξει εκ νέου το εθνικό αυτό ζήτημα, λέγοντας ότι «θεωρούμε πως οι εκτός ουγγρικών συνόρων περιοχές που κατοικούνται από Ούγγρους θα πρέπει να αποτελούν μέρος μιας ενοποιημένης, προστατευμένης ουγγρικής οικονομικής ζώνης.»    Ο ουγγρικός αυτός εθνικισμός του Jobbik συνδυάζεται με μια ρητορική ενάντια στους αθίγγανους που ζουν εκεί, προσπαθώντας να κατηγορήσει την οικονομικά εξαθλιωμένη μειονότητα των Ρομά για την αυξημένη εγκληματικότητα στη χώρα και προειδοποιώντας ότι οι αυξημένοι δείκτες γεννητικότητάς τους απειλούν τη  χώρα με  «δημογραφική καταστροφή». Συνδέει τις επιθέσεις εναντίον των «τεμπελχανάδων Τσιγγάνων» με αιτήματα για τη δημιουργία «εργασιακών προγραμμάτων» όπου οι άνεργοι θα υποχρεώνονται να αποδέχονται τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργούνται από δημόσια προγράμματα.    Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν πως το Jobbik συνδυάζει τις λεκτικές απειλές και με σωματικές. Η οργάνωση «Ουγγρική Φρουρά»,  που πρόσκειται στο κόμμα αυτό, έχει συνδεθεί με την αύξηση των επιθέσεων που δέχονται οι κοινότητες των Ρομά.    Η υποστήριξη που έχει το Jobbik είναι μεγαλύτερη στις πιο φτωχές περιοχές της χώρας, όπως η πόλη Μισκόλτς στα βορειοανατολικά της Ουγγαρίας. Το πολιτικό πρόγραμμα του Μάρτον Σζέγκεντ, υποψήφιου του Jobbik για την δημαρχία της πόλης, είναι ενδεικτικό της ακροδεξιάς ιδεολογίας του:
«Αυτή τη στιγμή η πόλη είναι ανήμπορη – οι κεντρικοί της δρόμοι έχουν ερημώσει, οι κάτοικοι δεν τολμούν να βγουν απ’ τα σπίτια τους όταν νυχτώσει, η ανεργία βρίσκεται σε άνευ προηγουμένου επίπεδα, οι δρόμοι είναι σε χειρότερη κατάσταση απ’ αυτούς στη Ρουμανία, το Μισκολτς έχει χρέη κοντά στα 100 δις φιορίνια».
   «Δείτε όμως το παράδειγμα της Σιγκαπούρης, που για πενήντα χρόνια ήταν η φτωχότερη χώρα στη νοτιοανατολική Ασία. Μετά εμφανίστηκε ένας ηγέτης ο οποίος ισχυρίστηκε πως η Σιγκαπούρη μπορούσε σε 15 χρόνια να γίνει παγκόσμιο εμπορικό κέντρο. Κανείς δεν τον πίστεψε, αλλά σήμερα η Σιγκαπούρη είναι η πλουσιότερη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας. Αυτό απαιτεί σκληρή δουλειά, την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων, και αφοσίωση στο στόχο».    «Αυτή τη στιγμή, το Μισκόλτς ξοδεύει παραπάνω από 6 δις φιορίνια σε επιδόματα. Μπορείτε να φανταστείτε τα χρήματα αυτά να δεσμεύονταν για την εκτέλεση δημοσίων έργων; Πόσο πεντακάθαρη πόλη θα ήταν το Μισκόλτς! Θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τους δρόμους μας και τα δημόσια πάρκα μας. Θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε την ανάθεση των έργων συντήρησης σε εταιρίες του εξωτερικού και να εξοικονομήσουμε εκατομμύρια από το κόστος. Όλα τα άτομα τα οποία βρίσκονται σε ηλικία που μπορούν να δουλέψουν και επωφελούνται της πρόνοιας, πρέπει να δουλέψουν! Όποιος δεν θα δουλεύει, δεν θα τρώει.»

Η Ουγγαρία και το Δ.Ν.Τ.

  Το 2008, με το χτύπημα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, προκειμένου να αποτρέψει την χρεοκοπία, η Ουγγαρία ήταν το πρώτο κράτος-μέλος της Ε.Ε. που πήρε δάνειο 6,5 δις €. Το δάνειο αυτό δόθηκε στα πλαίσια ενός ευρύτερου πακέτου διάσωσης ύψους 12,5 δις € που συμφωνήθηκε με το Δ.Ν.Τ.    Τον Ιούλιο του 2010, εκπρόσωποι του Δ.Ν.Τ. και της Ε.Ε. συναντήθηκαν με Ούγγρους αξιωματούχους προκειμένου να επανεξετάσουν τα χρηματοδοτικά αυτά πακέτα διάσωσης. Η επίσκεψη αυτή πραγματοποιήθηκε λίγο μετά την ανησυχία που εκδήλωσαν διεθνείς δανειστές, όταν ο αναπληρωτής αρχηγός κόμματος του FIDESZ συνέκρινε την οικονομική κατάσταση της Ουγγαρίας μ’ αυτήν της Ελλάδας, και έχοντας εν γνώσει ότι το δημόσιο χρέος της Ουγγαρίας ανήλθε στο 80% του ΑΕΠ της. Η οικονομία της Ουγγαρίας συρρικνώθηκε κατά 6,3% το προηγούμενο έτος, ενώ προβλέπεται πως θα  παραμείνει στάσιμη αυτή τη χρονιά.    Ο Ορμπάν ωστόσο, είτε από το φόβο μιας λαϊκής αντίδρασης απέναντι στην επιβολή νέων μέτρων λιτότητας (λαμβάνοντας υπόψη τις επιβλαβείς επιπτώσεις που θα είχαν σε μια ήδη εύθραυστη οικονομία), είτε απλά για να κερδίσει χρόνο μέχρι τις τοπικές εκλογές του Οκτώβρη, εξέπληξε τους διεθνείς δανειστές με την άρνησή του να εφαρμόσει τα μέτρα περικοπών για τα οποία επέμεναν.    Ο Ορμπάν φαίνεται να επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η Ουγγαρία εν τέλει θα εμμείνει στο αρχικό της στόχο, να μειώσει δηλαδή το δημοσιονομικό της έλλειμμα στο 3,8% του ΑΕΠ και πως δεν ήταν διατεθειμένος να δεχτεί  τον στόχο της μείωσης στο 3% που απαιτούσε η Ε.Ε. (στόχος που φυσικά δεν τηρείται και από πολλά άλλα κράτη-μέλη της Ε.Ε). Ένα άλλο κρίσιμο σημείο των διαπραγματεύσεων αποτελεί το σχέδιο του Ορμπάν να συγκεντρώσει περί τα 700 εκ € για την κάλυψη του ελλείμματος μέσω της επιβολής φόρου 0,5% επί των τραπεζικών περιουσιακών στοιχείων, σχέδιο το οποίο οδήγησε πέντε διεθνείς τράπεζες που έχουν υποκαταστήματα στη χώρα, και κυρίως την αυστριακή Raiffeisen (Ραιφάισεν), να διαμαρτυρηθούν άμεσα στο Δ.Ν.Τ.    Το φιλοκαπιταλιστικό κόμμα του MSZP προειδοποίησε τον Ορμπάν «να μην θέσει σε κίνδυνο τη χρηματοοικονομική σταθερότητα της Ουγγαρίας» και δήλωσε ότι η άρνηση του να συμμορφωθεί με τις επιταγές του Δ.Ν.Τ. επιφέρει την απειλή σοβαρών επιπτώσεων, όπως το να καταρρεύσει το φιορίνι στις διεθνείς αγορές. Πάρ’ αυτά, ο  Ορμπάν και το FIDESZ δείχνουν έτοιμοι να προσπαθήσουν να προωθήσουν την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας μέσα από την περικοπή φόρων, με ένα σχέδιο για την επιβολή φόρου ατομικού εισοδήματος 16% τον προσεχή Ιανουάριο, αντί για την προσπάθεια περιορισμού του ελλείμματος.    Οι διαπραγματεύσεις έχουν προς το παρόν ανασταλεί, αλλά θα συνεχιστούν τον Οκτώβριο. Ίσως τότε φανεί κατά πόσο ο Ορμπάν θα είναι συνεπής στην αντιπαράθεσή του με το Δ.Ν.Τ. ή αν απλά οι κινήσεις του αποτελούν κάποιο τέχνασμα πριν τις δημοτικές εκλογές της χώρας.

Ανάγκη για αντίσταση των εργαζομένων

   Ότι κι αν γίνει τελικά, είναι ξεκάθαρο πως οι Ούγγροι εργαζόμενοι και η μεσαία τάξη θα συνεχίσουν να είναι αντιμέτωποι με την ανασφάλεια, τη φτώχεια και την ανεργία. Ούτε το συντηρητικό FIDESZ, ούτε το «σοσιαλιστικό» MSZP ή το ακροδεξιό Jobbik προσφέρουν κάποια εναλλακτική λύση στις καπιταλιστικές πολιτικές που προωθούνται, και που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα έχουν σαν στόχο να εξασφαλίσουν την αποκατάσταση των επιχειρηματικών κερδών εις βάρος του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.    Μέχρι στιγμής, δυστυχώς, λίγες είναι οι ενδείξεις κάποιας αριστερής αντιπολίτευσης στην Ουγγαρία. Τα χρόνια που πέρασε ο ουγγρικός λαός κάτω από την μπότα του σταλινικού καθεστώτος, καθώς και η διαφθορά του «Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος» στην συνέχεια, επέφεραν μεγάλη σύγχυση μεταξύ των εργαζομένων που αναζητούν μια εναλλακτική. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πρέπει επίσης να μάθουν απ’ την αρχή τις πραγματικές παραδόσεις του εργατικού κινήματος, μετά τις δεκαετίες «στημένου» συνδικαλισμού που υπήρχε επί σταλινισμού.    Στις μάχες που έπονται, ωστόσο, οι συνδικαλιστικοί αγώνες θα είναι μαχητικοί, και θα ανακύψουν ξανά γνήσια σοσιαλιστικά συμπεράσματα, με τους Ούγγρους εργαζόμενους να δείχνουν τον ίδιο ηρωισμό που επέδειξαν στους δρόμους της Βουδαπέστης το 1956, στον αγώνα τους για μια σοσιαλιστική Ουγγαρία, ως μέρος μιας σοσιαλιστικής Ευρώπης.   Όπως μου εξήγησε ένας κάτοικος της Βουδαπέστης,  «Πρέπει να αγωνιστούμε όπως αγωνίζονται στην Ελλάδα». Όταν οι Ούγγροι εργαζόμενοι συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να στηρίζονται σε καπιταλιστές πολιτικούς προκειμένου να αντισταθούν στον διεθνή καπιταλισμό, παρά μόνο στις δικές τους δυνάμεις και τη δική τους οργάνωση, θα καταφέρουν να βρουν το δρόμο που θα τους οδηγήσει μακριά από την ανεργία τη φτώχια και το ρατσισμό. ]]> Διεθνη Οικονομική Κρίση Mon, 06 Sep 2010 12:05:00 +0300 Τα ελληνικά συνδικάτα οφείλουν να καλέσουν 24ωρη γενική απεργία στις 29 Σεπτέμβρη, κοινή μέρα δράσης των εργαζομένων όλης της Ευρώπης! http://www.xekinima.org/arthra/view/article/ta-ellinika-syndikata-ofeiloyn-na-kalesoyn-24ori-genik/ Ανακοίνωση από το Ξεκίνημα    Από τις αρχές του καλοκαιριού είναι γνωστό ότι η 29η Σεπτέμβρη είναι μια σημαντική μέρα για τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης. Τη μέρα αυτή τα ισπανικά συνδικάτα καλούν γενική απεργία και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων καλεί «μέρα πανευρωπαϊκής δράσης» ενάντια στην σκληρή λιτότητα που εξαπολύουν οι κυβερνήσεις και το ευρωπαϊκό διευθυντήριο. Η 29η Σεπτέμβρη αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για συντονισμό σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Μια ευκαιρία για το ταυτόχρονο κάλεσμα κινητοποιήσεων και προπάντων γενικών απεργιών σε μια σειρά χώρες, ξεκινώντας απ’ το Νότο: την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να σταλεί ένα διεθνιστικό μήνυμα, κοινής πάλης των εργαζομένων όλης της Ευρώπης ενάντια στον «κοινό εχθρό». Αυτός δεν είναι άλλος από τη συντονισμένη επίθεση του ευρωπαϊκού και διεθνούς κεφαλαίου, που αφού προκάλεσαν την πιο βαθιά και καταστροφική οικονομική κρίση από τη δεκαετία του ’30, τώρα με κυνισμό και ωμότητα τη φορτώνουν στους εργαζόμενους! *** Θα περίμενε κανείς ότι η ηγεσία των ελληνικών συνδικάτων και ειδικά η ΓΣΕΕ θα αγκάλιαζε με ενθουσιασμό αυτή την πρωτοβουλία καθώς:  - το δικό μας εργατικό κίνημα δέχεται την πιο βάναυση επίθεση σε σχέση με όλους τους εργαζόμενους στην Ευρώπη με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να έχει ήδη πραγματοποιήσει 6 γενικές απεργίες στο πρώτο μισό του 2010,   - από τον Ιούνη αναπτύχθηκε πρωτοβουλία συμπαράστασης στο ελληνικό εργατικό κίνημα από την ευρωομάδα της αριστεράς (GUE) μετά από πρωτοβουλία του Ιρλανδού ευρωβουλευτή Τζο Χίγγινς, - και καθώς ο ίδιος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ διαμήνυε από πριν το καλοκαίρι την ανάγκη για πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις αναφερόμενος στις επαφές του με τα ευρωπαϊκά συνδικάτα... Όμως όχι! Η ΓΣΕΕ αρνείται μέχρι της στιγμής να προχωρήσει στην προκήρυξη απεργίας για τις 29/9. Δεν έχει αποφασίσει οτιδήποτε σχετικά με τις 29 Σεπτέμβρη! Συζητάει νέα γενική απεργία για τον ... Οκτώβρη! Η ΑΔΕΔΥ από την άλλη «διστάζει». Παρότι έχει αποφασίσει το κάλεσμα νέας 24ωρης γενικής απεργίας στο δημόσιο τομέα, δεν έχει ορίσει ημερομηνία και περιμένει την ΓΣΕΕ «για να συντονιστούν»! Για τη στάση του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ, δεν μπορούμε να εκπλαγούμε: οι εργαζόμενοι της υπόλοιπης Ευρώπης προφανώς δεν είναι «καθαροί» αριστεροί και δεν είναι αρκετά επαναστάτες για την ηγεσία του ΚΚΕ – όπως εξάλλου δεν είναι και οι εκτός ΠΑΜΕ Έλληνες εργαζόμενοι – έτσι ώστε το ΠΑΜΕ να είναι διατεθειμένο να ασχοληθεί, δηλαδή να συντονιστεί μαζί τους! *** Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγραφεί η ανευθυνότητα με την οποία οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στη χώρα μας αντιμετωπίζουν την ανάγκη του πανευρωπαϊκού συντονισμού! Η στάση τους μπορεί μόνο να περιγραφεί σαν εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας για σοβαρή μάχη ενάντια στους κυβερνώντες του ΠΑΣΟΚ. Ότι και να πουν, ότι και να κάνουν, για να «δείξουν» την αγωνιστικότητα τους στη συνέχεια, θα έχει εξαιρετικά μικρότερη σημασία και δυναμική αν την πρώτη φορά που προσφέρεται η δυνατότητα πανευρωπαϊκού συντονισμού σε απεργιακό επίπεδο δείξουν αδιαφορία! Για τους αγωνιστές της βάσης του συνδικαλιστικού κινήματος και την αριστερά που δεν κινείται από ιδιοτέλεια αλλά από τις ανάγκες και τα συμφέροντα του εργατικού, νεολαιίστικου, μαζικού κινήματος, δεν πρέπει να υπάρξει ούτε μέρα καθυστέρησης: πρέπει να μπούμε μαχητικά μπροστά στην προσπάθεια να παρθούν πρωτοβουλίες από τα κάτω και αποφάσεις σε επίπεδο πρωτοβάθμιων σωματείων και ομοσπονδιών, ώστε να ταρακουνηθούν οι γραφειοκράτες των συνδικαλιστικών κορυφών και να συρθούν στο συντονισμό με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στην Ευρώπη, σε μια νέα 24ωρη γ. απεργία για τις 29 Σεπτέμβρη. Ιδιαίτερα μεγάλοι και σημαντικοί κλάδοι που είναι ήδη σε φάση κινητοποιήσεων, όπως ΟΣΕ, ΔΕΗ, Συγκοινωνίες κλπ, έχουν ένα κρίσιμο ρόλο να παίξουν σ’ αυτή την προσπάθεια.
Ξεκίνημα,
4 Σεπτέμβρη 2010
]]> Διεθνη Εργατικά Sat, 04 Sep 2010 18:51:00 +0300 Οι δημόσιες συγκοινωνίες στη λαιμητόμο! http://www.xekinima.org/arthra/view/article/oi-dimosies-sygkoinonies-sti-laimitomo/ Της Ελένης Μήτσου Τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) επιτελούν κοινωνικό έργο. Χρησιμοποιούνται... Της Ελένης Μήτσου Τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) επιτελούν κοινωνικό έργο. Χρησιμοποιούνται κυρίως από τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, ενώ σε σχέση με τα ΙΧ, βελτιώνουν το σύνολο των μετακινήσεων σε μια πόλη και είναι, έτσι, εξαιρετικά «φιλικά» προς το περιβάλλον. Γι’ αυτό, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, τις μητροπόλεις του καπιταλισμού, τα ΜΜΜ θεωρούνται ένα αγαθό το οποίο πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμο στους πολίτες (άρα και το εισιτήριό τους πρέπει να είναι φθηνό) και επιδοτούνται από το κράτος σε ποσοστό 60% κατά μέσο όρο.

Πώς δημιουργήθηκε το έλλειμμα των 2,3 δις ευρώ του ΟΑΣΑ...

Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής υποτίθεται πως οι δημόσιες συγκοινωνίες επιδοτούνται σε ποσοστό 70%.
Ωστόσο, οι κυβερνήσεις των δυο τελευταίων δεκαετιών κατέβαλλαν στον ΟΑΣΑ (λεωφορεία, τρόλεϊ και ηλεκτρικό σιδηρόδρομο) μόλις το 1/3 της επιδότησης (σήμερα έχει μειωθεί ακόμα περισσότερο και συγκεκριμένα στο 1/5). Για τα υπόλοιπα 2/3 έστελναν τον ΟΑΣΑ να... δανειστεί από τράπεζες (ελληνικές και ξένες) με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Πράγμα το οποίο σήμαινε ταυτόχρονα, εύκολα και παχυλά κέρδη για τους τραπεζίτες και συσσώρευση ελλειμμάτων και χρεών για το δημόσιο. Από την μια λοιπόν οι τόκοι των δανείων του ΟΑΣΑ «έτρεχαν» και από την άλλη, μια σειρά υπουργεία που υπέγραφαν συμβάσεις για τη δωρεάν ή με έκπτωση μετακίνηση ειδικών κοινωνικών ομάδων (π.χ. φοιτητές, πολύτεκνοι, στρατιώτες κοκ) σπάνια κατέβαλλαν το αντίτιμο ή τη διαφορά που προέκυπτε από το ισχύον εισιτήριο - παρόλο που σύμφωνα με το νόμο 2669/98 υποχρεούνταν να το κάνουν. Κάπως έτσι, σήμερα τα χρέη εφτά υπουργείων προς τον ΟΑΣΑ ανέρχονται στο μισό δις ευρώ (500.000.000 €) ενώ το συνολικό έλλειμμα του οργανισμού φτάνει τα 2,3 δις ευρώ! Την ίδια στιγμή, η πολιτική των επιδοτήσεων προς τους ιδιώτες ήταν εντελώς διαφορετική! Για παράδειγμα, οι ιδιωτικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης, ή οι εφοπλιστές που εκτελούν τα δρομολόγια των άγονων γραμμών – και μάλιστα με σαπιοκάραβα τύπου «Ρομίλντα» και δυσανάλογα ακριβά εισιτήρια – δεν είδαν ποτέ τις επιδοτήσεις τους να περικόπτονται! Το αποτέλεσμα ήταν ο ιδιωτικός τομέας να «λειτουργεί» και να βγάζει κέρδη, ενώ ο δημόσιος να χαρακτηρίζεται «προβληματικός». Για δυο δεκαετίες το κράτος υπόσκαπτε τις δημόσιες συγκοινωνίες για να τις οδηγήσει στην ιδιωτικοποίηση, την ίδια στιγμή που «αγκάλιαζε με στοργή» τον ιδιωτικό τομέα για να τον κάνει ακόμα πιο ισχυρό οικονομικά.

... και ποιος θα το πληρώσει

Τα χρέη που συσσώρευσαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις δημόσιες συγκοινωνίες καλούμαστε να πληρώσουμε σήμερα εμείς - επιβάτες και εργαζόμενοι. Κι’ αυτό γιατί η «εξυγίανση» των δημόσιων συγκοινωνιών, που σχεδιάζει η κυβέρνηση περιλαμβάνει: - Μείωση της επιδότησης των δημόσιων συγκοινωνιών από το 70% στο 50%. Ωστόσο το ύψος της επιδότησης των διαφόρων μέσων μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ) δεν θα είναι εγγυημένο, αλλά θα καθορίζεται κάθε χρόνο μετά από αξιολόγηση που θα περιλαμβάνει κριτήρια όπως τακτικότητα δρομολογίων, ποιότητα μετακίνησης κοκ. Στην πραγματικότητα, τα προβλήματα που θα παρουσιάζουν οι δημόσιες συγκοινωνίες και για τα οποία σε τελική ανάλυση θα ευθύνεται η κυβέρνηση και τα ΔΣ που διορίζει σε αυτές, θα χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την περαιτέρω μείωση της επιδότησής τους. - Αύξηση της τιμής του εισιτηρίου. Το ενιαίο εισιτήριο αναμένεται από 1 ευρώ που είναι σήμερα να φτάσει σύντομα τα 2 ευρώ, ενώ ο έλεγχός τους θα δοθεί σε ιδιωτική εταιρία. Όσο για την περίπτωση που οι αστικές συγκοινωνίες ιδιωτικοποιηθούν σε ποσοστό 49% όπως σχεδιάζει η κυβέρνηση (βλ. συνέχεια) το ύψος του εισιτηρίου μπορεί να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι η ίδια διαδρομή που στις αστικές συγκοινωνίες κοστίζει 1 ευρώ, με τα ιδιωτικά ΚΤΕΛ το κόστος ανέρχεται στα 3,8 ευρώ. - Μείωση του αριθμού των εργαζομένων μέσω μετατάξεων, «εθελούσιων εξόδων» και μη ανανέωση συμβάσεων, γεγονός που αναμφισβήτητα θα θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο την ποιότητα αλλά και την ασφάλεια των δημόσιων συγκοινωνιών. Ήδη οι ελλείψεις οδηγών και τεχνικών (μόνο στην ΕΘΕΛ λείπουν 1200 οδηγοί και 200 τεχνικοί) αναγκάζουν τους εργαζόμενους να κάνουν συχνά έως και 4 ώρες υπερωρίες την ημέρα και να χάνουν τα ρεπό τους (τα οποία μετρούν ως υπερεργασία). Να σημειώσουμε εδώ πως όταν η κυβέρνηση μιλά για τους «παχυλούς» μισθούς των εργαζομένων στις δημόσιες συγκοινωνίες, ποτέ δεν αναφέρει τις ατέλειωτες ώρες υπερωριών και υπερεργασιών... - Μείωση των μισθών των εργαζομένων, κατ’ αρχήν με περικοπές επιδομάτων και υπερωριών. Στη συνέχεια μέσω της συγχώνευσης των διάφορων συγκοινωνιακών ΔΕΚΟ (ο ΗΣΑΠ θα συγχωνευτεί με το μετρό και το τραμ και η ΕΘΕΛ με τον ΗΛΠΑΠ) οι μισθοί των εργαζομένων θα εξισωθούν... προς τα κάτω! Όσο για τους νεοπροσλαμβανόμενους, αυτοί θα υπόκεινται σε διαφορετικό, εργασιακό καθεστώς!  - Αραίωση και περικοπή δρομολογίων με χαμηλή επιβατική κίνηση, γεγονός που θα οδηγήσει στη μεγαλύτερη απομόνωση των απομακρυσμένων από το κέντρο και αραιοκατοικημένων περιοχών. 

Στο τέλος του δρόμου... ιδιωτικοποίηση!

Όλα τα παραπάνω μέτρα, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να γίνουν οι δημόσιες συγκοινωνίες ελκυστικές και κερδοφόρες για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Η μόνη προϋπόθεση που λείπει μέχρι στιγμής, είναι η ανάληψη των χρεών του ΟΑΣΑ από το Δημόσιο (όπως έγινε και το 1991-1993 επί κυβέρνησης ΝΔ, πριν ο Μητσοτάκης ξεπουλήσει τα μπλε λεωφορεία). Οι σοσια-ληστές όμως δεν χάνουν χρόνο. Η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει τη συζήτηση για την ανάληψη των χρεών του ΟΑΣΑ από το Δημόσιο, έτσι ώστε στη συνέχεια να μπορεί να πουλήσει το 49% των μετοχών των δημόσιων συγκοινωνιών σε ιδιωτικές εταιρίες.

Διεκδικούμε:

- Τέρμα στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της υποταγής στα συμφέροντα του ιδιωτικού κεφαλαίου και της συκοφάντησης των εργαζομένων.
- Δραστική αύξηση της κρατικής επιδότησης στις δημόσιες συγκοινωνίες για να μπορέσουν να εκπληρώσουν τον κοινωνικό τους ρόλο. Σε πρώτη φάση η μετακίνηση τις πρωϊνές ώρες να είναι δωρεάν (όπως στα πρώτα χρόνια της δεκ του '80) ενώ τις απογευματινές το εισιτήριο να είναι πολύ φθηνό, με τελικό στόχο τη δωρεάν χρήση και μετακίνηση.
- Ενιαίο και 100% Δημόσιο Φορέα Αστικών συγκοινωνιών, η διαχείριση και ο έλεγχος του οποίου να περάσει στους εργαζόμενους και την κοινωνία, μέσα από εκλεγμένους εκπροσώπους και ανακλητές επιτροπές αντί των κομματικά διορισμένων ΔΣ, σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας.
- Κάλυψη όλων των κενών θέσεων στις δημόσιες συγκοινωνίες. Καμία περικοπή στο εισόδημα των εργαζομένων σε αυτές.
- Επέκταση του δικτύου των δημόσιων συγκοινωνιών, αύξηση της τακτικότητας των δρομολογίων όπου χρειάζεται και επαρκή νυκτερινά δρομολόγια. Αυτά τα μέτρα, σε συνδυασμό με φθηνά εισιτήρια θα οδηγήσουν τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου να προτιμήσει τη χρήση των αστικών συγκοινωνιών από τα ΙΧ.
- Σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών κινητήρων στις δημόσιες συγκοινωνίες, με κινητήρες που χρησιμοποιούν ενέργεια φιλική προς το περιβάλλον όπως το υδρογόνο ή η ηλιακή ενέργεια. Οι εργαζόμενοι στις δημόσιες συγκοινωνίες χρειάζονται τη στήριξη του συνόλου του εργατικού κινήματος και της κοινωνίας. Η ΓΣΕΕ έχει υποχρέωση να αναλάβει μαζική εκστρατεία συμπαράστασης και κινητοποιήσεις υπέρ των εργαζομένων, γιατί μόνοι τους δεν μπορούν να κερδίσουν αυτή τη μάχη. Επειδή όμως δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην ηγεσία της ΓΣΕΕ καλούμε τους εργαζόμενους σε όλους τους χώρους και τους ανιδιοτελείς συνδικαλιστές της βάσης να κινηθούν από τα κάτω με αποφάσεις σωματείων, ομοσπονδιών κλπ. για να υποχρεώσουν τους γραφειοκράτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων να καλέσουν μαχητικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης και συντονισμού.]]> ΔΕΚΟ Εργατικά Κοινωνία-Πολιτική Sat, 04 Sep 2010 18:45:00 +0300 Ν. Ιωνία Αττικής: το μέλλον της «Αριστερής Όχθης» σε κίνδυνο! http://www.xekinima.org/arthra/view/article/n-ionia-attikis-to-mellon-tis-aristeris-oxthis-se-ki/ Του Κυριάκου Χάλαρη Στη Νέα Ιωνία, η δημοτική παράταξη «Αριστερή Όχθη» έχει καταφέρει τα... Του Κυριάκου Χάλαρη Στη Νέα Ιωνία, η δημοτική παράταξη «Αριστερή Όχθη» έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να γίνει σημείο αναφοράς όχι μόνο για τους ανθρώπους της περιοχής αλλά συνολικά για τη ριζοσπαστική αριστερά. Με έντονη δραστηριότητα μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο, με παρουσία και δράση σε κεντρικά πολιτικά γεγονότα του κινήματος (όπως άρθρο 16 και Δεκέμβρης 2008) με πλατιές δημοκρατικές διαδικασίες και με ένα αριστερό πρόγραμμα για το δήμο έχει συσπειρώσει στις γραμμές της αγωνιστές από κάθε χώρο της αριστεράς. Η συνέπεια αυτής της αγωνιστικής και δημοκρατικής λειτουργίας επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον κόσμο της Ν. Ιωνίας όταν μέσα στο καλοκαίρι στην πρώτη ανοιχτή εκδήλωση της Αριστερής Όχθης παρευρέθηκαν πάνω από 300 άτομα! Αυτό ήταν ένα σαφές μήνυμα της δυναμικής της παράταξης αλλά και της δυνατότητας που είχε να προσελκύσει ακόμα πλατύτερα στρώματα και να καταγραφεί στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές ως βασικός αγωνιστικός και αριστερός πόλος της πόλης. Δυστυχώς, αυτό που ακολούθησε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού βάζει σε κίνδυνο αυτή την πορεία αλλά και την ίδια τη βιωσιμότητα της παράταξης.

Γκότσης και Μπουρδούκος - παλιοί και φθαρμένοι επικεφαλής

Παλιοί δήμαρχοι της Ν. Ιωνίας, ο Ηρακλής Γκότσης (προερχόμενος από το ΚΚΕ) και ο Πέτρος Μπουρδούκος (πρώην δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος του) βλέποντας τη δυναμική της Αριστερής Όχθης πλησίασαν τα στελέχη της και μέσα από πολλές συζητήσεις και πιέσεις τους οδήγησαν σε συμφωνίες συνεργασίας με όρους που κάθε άλλο παρά διασφαλίζουν την ίδια την Αριστερή Όχθη και το χαρακτήρα της. Αυτό που συμφωνήθηκε είναι η συνεργασία των τριών (Γκότσης – Μπουρδούκος – Αριστερή Όχθη) με επικεφαλής τον Γκότση· και με την Αριστερή Όχθη, σαν αποτέλεσμα, να «χάνεται» μέσα σε μια συνεργασία με ασαφείς πολιτικές δεσμεύσεις και καμιά δημοκρατική διαδικασία ελέγχου του επικεφαλής! Σε σύσκεψη της Αριστερής Όχθης κάποιοι σύντροφοι έδωσαν έμφαση στο «πολιτικό πρόγραμμα» που, σύμφωνα με τη γνώμη τους, μπορεί να διασφαλίσει το χαρακτήρα του νέου σχήματος. Και είναι αλήθεια ότι οι δύο πρώην δήμαρχοι δεν είχαν καμιά ιδιαίτερη δυσκολία να αποδεχτούν το πρόγραμμα που υποστήριζε η Αριστερή Όχθη. Αλλά από πότε η γενική αποδοχή ενός προγράμματος είναι αρκετή για να αποτελέσει εγγύηση, όταν τα άτομα που είναι επικεφαλής δεν ελέγχονται από κανένα, δεν έχουν καν ζωντανές δημοτικές παρατάξεις από πίσω τους για να είναι υπόλογοι αλλά μόνο παλιούς προσωπικούς μηχανισμούς από τον καιρό που ήταν δήμαρχοι; Προπάντων όταν προέρχονται από χώρους όπως το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ;

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση

Οι Γκότσης και Μπουρδούκος δεν θα νοιώθουν υποχρέωση να δίνουν λόγο σε κανένα, καθώς δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου τους, πολύ περισσότερο δεν έχουν βάση στην οποία να είναι υπόλογοι! Δεν είναι τυχαίο ότι στις επιμέρους συζητήσεις με τα μέλη της Αριστερής Όχθης ήταν εντελώς υποχωρητικοί στο πρόγραμμα αλλά εντελώς άκαμπτοι στο να είναι αυτοί επικεφαλής! Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε πρόγραμμα και να υπογράψουν μπορούν την επόμενη μέρα να το ανατρέψουν. Και η Αριστερή Όχθη, που τους στήριξε, όχι μόνο δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα για αυτό αλλά στα μάτια του κόσμου θα έχει και την ευθύνη που τους έβγαλε. Θα κινδυνεύει μάλιστα με γελοιοποίηση αν αναγκαστεί να έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τους επικεφαλής του νέου σχήματος!

Θα χτυπήσει δημαρχία;

Ένα άλλο επιχείρημα που ακούστηκε υπέρ της συνεργασίας ήταν η δυνατότητα να ανατραπεί ο νυν δήμαρχος (Χαραλάμπους – ΠΑΣΟΚ) και το νέο σχήμα να χτυπήσει τη δημαρχία. Αυτό το ενδεχόμενο όμως θα ήταν η χαριστική βολή για την Αριστερή Όχθη. Με το νέο Καλλικράτη να δίνει υπερεξουσία στους δημάρχους και έναν επικεφαλής ο οποίος δεν λογοδοτεί πουθενά σύντομα η Αριστερή Όχθη θα αναγκαζόταν να γίνει αντιπολίτευση στο ίδιο το σχήμα που αυτή υποστήριξε.

Ξανά, η ίδια ιστορία...

Δυστυχώς η αριστερά στο παρελθόν αλλά και τώρα έχει πληρώσει και συνεχίζει να πληρώνει ακριβά την προσπάθειά της να κόψει δρόμο προς την «εξουσία». Και πάντα το έκανε αυτό με πολιτικές υποχωρήσεις. Η προσπάθεια να κόψουμε δρόμο μέσα από συνεργασίες στις οποίες χάνονται τα πολιτικά και δημοκρατικά χαρακτηριστικά της Αριστερής Όχθης δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε μια επανάληψη της ίδιας ιστορίας. Μέσα από όλα αυτά υπάρχει σημαντικός κίνδυνος η ίδια η Αριστερή Όχθη να χάσει και τα δικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα η Αριστερή Όχθη υπάρχει και λειτουργεί σαν ένα σχήμα ριζοσπαστικό, αγωνιστικό και δημοκρατικό. Ο καθένας θεωρεί πως έχει λόγο σε μια γενική συνέλευση ή σε μια γραμματεία και έτσι είναι. Υπάρχει εναλλαγή στα όργανα και πλήρης δημοκρατική διαδικασία. Όλα αυτά βρίσκουν το περιεχόμενό τους στη δράση της παράταξης μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο. Σε ένα σχήμα με επικεφαλής τον Γκότση, που θα κάνει ότι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε αυτούς που τον εξέλεξαν αυτό θα τερματιστεί. Όλοι αυτοί που συμμετέχουν σήμερα στην Αριστερή Όχθη δεν θα μπορούν να βρουν περιεχόμενο σε μια παράταξη η οποία δεν μπορεί να τους εγγυηθεί ότι ο λόγος τους μετράει και που δεν θα μπορούν εκ των πραγμάτων να επηρεάσουν την πορεία της, μια και αυτή θα καθορίζεται από τον επικεφαλής.

Το “Ξ” δεν θα συμμετάσχει!

Το Ξεκίνημα στήριξε και στηρίζει την παράταξη της Αριστερής Όχθης. Με πολλά από τα μέλη της έχουμε βρεθεί σε μια σειρά αγώνων και κινητοποιήσεων πλάι-πλάι. Όμως θεωρούμε ότι η συμμετοχή σε ένα σχήμα συνεργασίας με τον Γκότση και τον Μπουρδούκο με επικεφαλής τον πρώτο είναι λάθος και δεν θα συμμετάσχουμε σ’ αυτό! Θεωρούμε ότι η μόνη σωστή στάση είναι η ανεξάρτητη συμμετοχή της Αριστερής Όχθης στις δημοτικές εκλογές με επικεφαλής τον Γιάννη Κολμανιώτη. Και στη συνέχεια η Αριστερή Όχθη θα πρέπει να απευθυνθεί σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς της περιοχής (από το ΚΚΕ μέχρι το «Εκτός Σχεδίου», σχήμα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς) αλλά και σε δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ που ανοιχτά και δημόσια καταγγέλλουν την κυβέρνηση, για ένα μέτωπο ενάντια στη δημοτική αρχή του Χαραλάμπους (του ΠΑΣΟΚ) κι ενάντια στο Μνημόνιο, τον Καλλικράτη και την κυβέρνηση και θα διασφαλίζει ότι ο Δήμος δεν θα στραφεί ενάντια στους κατοίκους του με κανένα τρόπο (νέους δημοτικούς φόρους, ιδιωτικοποιήσεις, κλπ) αντίθετα θα παλεύει για την κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας ενάντια στις κυβερνητικές επιλογές μαζί με το εργατικό-νεολαιστικο κίνημα της χώρας μας.]]> Κοινωνία-Πολιτική ΣΥΡΙΖΑ Sat, 04 Sep 2010 18:37:00 +0300 Παρέμβαση 9 μελών της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για την Περιφέρεια Αττικής http://www.xekinima.org/arthra/view/article/parembasi-9-melon-tis-grammateias-toy-syriza-gia-tin-pe/ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Tα μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, καταθέτουμε...

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Tα μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, καταθέτουμε την ακόλουθη πρόταση για την επιλογή του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της περιφέρειας Αττικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Η ελληνική οικονομία και κοινωνία περνάει  μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, το σύνολο του ελληνικού λαού, δέχονται από την πολιτική της κυβέρνησης μια πρωτοφανή επίθεση στο εισόδημα, τις κατακτήσεις  και τα δικαιώματα τους.  Μέσα σ’ αυτό το τοπίο και το κλίμα, αποκτάει σημαντική πολιτική σημασία η επικείμενη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο ρόλος και οι ευθύνες των δυνάμεων της Αριστεράς και ιδιαίτερα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ , σ’ αυτή τη μάχη, παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις. Η συμπαράταξη και η συγκρότηση ευρύτερων  κοινωνικών και πολιτικών μετώπων από δυνάμεις που απορρίπτουν την πολιτική της κυβέρνησης , αποκτούν εξαιρετική επικαιρότητα. Θεωρούμε αδιανόητο, μπροστά σ΄αυτές τις ιστορικές προκλήσεις να επικρατήσουν φαινόμενα διαίρεσης και διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ. Κίνδυνος που είναι ήδη ορατός. Η συμμετοχή στις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής με δύο ή και περισσότερα ψηφοδέλτια από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει αντιπαραθετικά, θα διχάσει, θα υπονομεύσει το ενωτικό μας εγχείρημα και θα μας εκθέσει στα μάτια του κόσμου της Αριστεράς και του λαού, θα λειτουργήσει δε και ως ντόμινο και για άλλες Περιφέρειες και Δήμους.   Η πρόταση όσων υπογράφουμε αυτό το κείμενο είναι να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες και τα περιθώρια για να υπάρξει συναίνεση σε μια κοινή υποψηφιότητα για τη θέση του επικεφαλής  στο ψηφοδέλτιο Περιφέρειας Αττικής. Υποψηφιότητα που να ενώνει και να μη διαιρεί. Τα ονόματα που κατατέθηκαν και συζητήθηκαν στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ - Α. Μητρόπουλος, Α. Αλαβάνος- δεν εξασφαλίζουν  αυτή την αναγκαία συναίνεση που αποτελεί το συμφωνημένο κανόνα για τη λειτουργία και τη λήψη αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς πιστεύουμε ότι αν  γίνει δεκτή η πρόταση που καταθέτουμε, μπορεί να βρεθεί η   συνθετική και συναινετική επιλογή που θα συμβολίζει και θα αντιπροσωπεύει την ενότητα μας και την ιστορία της αριστεράς. Μία επιλογή με την οποία θα συμπαραταχθούν αγωνιστές και αγωνίστριες από το χώρο του εργατικού κινήματος και των κινημάτων.   Το πολιτικό πλαίσιο και η πολιτική με την οποία θα δώσουμε τη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών έχουν συζητηθεί και έχουν εγκριθεί ομόφωνα στο Πανελλαδικό Συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010. Αποτελεί βασικό στοιχείο ενότητας για τη μάχη που θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερες δυνάμεις από το χώρο  των κινημάτων, της Ριζοσπαστικής Οικολογίας, το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου που διαφωνούν και απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ  και την πολιτική της κυβέρνησης του, με τις οποίες επιδιώκουμε να συμπαραταχθούμε σ΄ αυτή τη μάχη. Θεωρούμε αναγκαία την υλοποίηση της απόφασης του Πανελλαδικού Συντονιστικού του Ιουλίου, να πραγματοποιηθεί και νέο Συντονιστικό το Σεπτέμβριο, το συντομότερο δυνατό, που θα πάρει τις τελικές αποφάσεις. Η προσφυγή στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του, σ ένα ευρύτερο σώμα, θα βοηθήσει να ξεπεράσουμε ενωτικά και δημιουργικά τα προβλήματα και να δώσουμε πιο αποτελεσματικά τη μάχη των  Αθανασίου Κώστας (ΡΟΖΑ) Γιαννόπουλος Τάκης (Ξεκίνημα) Κοσμάς Πάνος (Κόκκινο) Μαστρογιαννόπουλος Τάκης Μπανιάς Γιάννης (ΑΚΟΑ) Πανταζίδης  Τάσος (Οικοσοσιαλιστές) Σπαθής  Μάκης Φραγκιαδάκη Μαρία Χριστοδουλοπούλου Τασία Αθήνα,
3 Σεπτεμβρίου 2010]]> Fri, 03 Sep 2010 16:50:00 +0300 Νέα σχολική χρονιά: αλλοπρόσαλλη πολιτική από μια προκλητική και κυνική υπουργό Παιδείας http://www.xekinima.org/arthra/view/article/nea-sxoliki-xronia-alloprosalli-politiki-apo-mia-prok/ Από την πρώτη κιόλας χρονιά της εφαρμογής του ο νέος νόμος του υπουργείου παιδείας για την αλλαγή... Από πού προέρχονται τα κενά; Τα κενά στην εκπαίδευση που φέτος ξεπερνούν κάθε προηγούμενο είναι αποτέλεσμα μια πολιτικής αδιοριστίας που ακολουθούν οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και που έφτασε στο αποκορύφωμα της με το νέο νόμο του ΠΑΣΟΚ την περασμένη άνοιξη. Έτσι με βάση και το μνημόνιο που προβλέπει τη μείωση των διορισμών στο δημόσιο γενικά φέτος διορίστηκαν μόλις 2.700 νέοι εκπαιδευτικοί οι μισοί δηλαδή περίπου από ότι τα προηγούμενα χρόνια. Επιπλέον, λόγω της αβεβαιότητας και του φόβου από το νέο ασφαλιστικό νόμο, 11.466 εκπαιδευτικοί έχουν καταθέσει αιτήσεις συνταξιοδότησης τη στιγμή που πέρυσι ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 4355. Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε ότι στις προθέσεις του υπουργείου ήταν να προσλάβει φέτος 17.000 λιγότερους αναπληρωτές και ωρομισθίους εκπαιδευτικούς σε σχέση με τις 30.000 που προσέλαβε πέρυσι, σύμφωνα με τα λεγόμενα της ίδιας της υπουργού.

 Υποβάθμιση μέχρι τέλους

Όταν όλοι οι γονείς και οι μαθητές αλλά και ολόκληρη η κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά ότι κάθε χρόνο η σχολική χρονιά αρχίζει με πολλές κενές θέσεις εκπαιδευτικών και ότι κανένα σχολείο δε λειτουργεί πλήρως μέχρι τουλάχιστον το Νοέμβρη μπορεί κανείς να φανταστεί τι θα συμβεί φέτος με τόσα πολλές κενές θέσεις στα σχολεία. Το υπουργείο βέβαια βρήκε τη λύση και για αυτό το πρόβλημα με την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη και με την κατάργηση τμημάτων και σχολείων. Δεν έφτανε δηλαδή η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης λόγω των ελλείψεων εκπαιδευτικών τώρα η κυβέρνηση προχωρά και σε παραπέρα υποβάθμιση του παιδαγωγικού έργου με τα 30άρια τμήματα.

 Προκλητική υπουργός

Από τη πλευρά της η υπουργός συνεχίζει να κρατά μια κυνική και προκλητική στάση απέναντι στους εκπαιδευτικούς.  Ξεκίνησε την Άνοιξη με το να συκοφαντεί τους εκπαιδευτικούς ότι δε δουλεύουν και ότι πληρώνονται πολλά! Τώρα συνεχίζει με δήλωση ότι τα κενά που ανακοίνωσαν ΔΟΕ και ΟΛΜΕ δεν είναι πραγματικά! Αν δεν είναι πραγματικά τα κενά τότε ας εξηγήσει το υπουργείο γιατί στις 26/8, αμέσως μετά δηλ. το σάλο που προκάλεσε ο μεγάλος αριθμός των κενών θέσεων εκπαιδευτικών, εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο πιστώσεις για 15760 αναπληρωτές και 10800 ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς. Αν δηλαδή τα κενά θα καλυφθούν από τους 5000 εκπαιδευτικούς που θα ανακληθούν οι αποσπάσεις τους τότε τι τις θέλει τις πιστώσεις το υπουργείο για σχεδόν 26000 ελαστικά εργαζόμενους. Αλλά πιο προκλητική ακόμα είναι η δήλωση της υπουργού ότι τα κενά στη δημόσια εκπαίδευση είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι πολλοί από τους διοριστέους δεν αποδέχονται το διορισμό τους. Παραμύθια της Χαλιμάς λέμε εμείς. Ας ανακοινώσει λοιπόν το υπουργείο πόσοι από τους 2700 εκπαιδευτικούς που διορίστηκαν φέτος δεν αποδέχονται το διορισμό τους και ας εξηγήσει στους γονείς και τους μαθητές γιατί δεν προσλαμβάνει άλλους στη θέση τους.  Είναι σκάνδαλο όταν το υπουργείο μειώνει τους διορισμούς στο μισό ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί (στους οποίους το υπουργείο με το νέο νόμο για τους διορισμούς επί της ουσίας κλείνει την πόρτα του δημόσιου σχολείου) να δηλώνει η υπουργός ότι οι εκπαιδευτικοί είναι υπεύθυνοι για τα κενά!

Πρώτη επιλογή η ελαστική εργασία

Παρά λοιπόν τα περί αντιθέτου λεγόμενα των στελεχών του υπουργείου όπως γράψαμε παραπάνω εγκρίθηκαν από την κυβέρνηση πιστώσεις για 15.760 αναπληρωτές και 10.800 ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, ενώ το υπουργείο την Άνοιξη μιλούσε για 7- 8.000 αναπληρωτές και το καλοκαίρι για 11.000. Από το γεγονός αυτό φαίνεται ότι στην κυβέρνηση δεν έχουν ιδέα για το τι πραγματικά γίνεται στο δημόσιο σχολείο και πόσους πραγματικά εκπαιδευτικούς έχει ανάγκη για να λειτουργήσει σωστά η εκπαίδευση αφού πέρυσι έλεγε ότι θα πάρει 17.000 λιγότερους ωρομίσθιους και αναπληρωτές ενώ η τελευταία απόφαση του αφορά αριθμούς κοντά στους περσινούς.  Είναι όμως φανερό και ότι για την κυβέρνηση πρώτη επιλογή είναι η ελαστική εργασία και όχι οι μόνιμοι διορισμοί. Γιατί αυτή η κίνηση του υπουργείο από τη μια αναγνωρίζει έμμεσα αλλά καθαρά τα κενά και από την άλλη αποδεικνύει ότι δεν έχει διάθεση να τα καλύψει με μόνιμο προσωπικό. Φέτος όμως το υπουργεί έχει δημιουργήσει το περιβάλλον για να μην αποδεχθούν τις θέσεις τους οι ελαστικά εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί και κυρίως οι ωρομίσθιοι. Αφού με το νέο νόμο η προϋπηρεσία δεν αναγνωρίζεται σαν προσόν διορισμού γιατί κάποιος να πάει να εργαστεί σαν ωρομίσθιος τρέχοντας από σχολείο σε σχολείο με ελάχιστα χρήματα που κι αυτά τα παίρνει με 3 μήνες καθυστέρηση στην καλύτερη περίπτωση;

Βόμβα στη δημόσια εκπαίδευση

Η αλλοπρόσαλλη αυτή πολιτική της κυβέρνησης είναι βόμβα στα θεμέλια της δημόσιας εκπαίδευσης. Κάθε νόμος και κάθε απόφαση του υπουργείου υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο τον ρόλο του εκπαιδευτικού και το σχολείο γενικότερα. Στην εποχή του μνημονίου και της τρόικας που γίνεται προσπάθεια να ξεπουληθεί ό,τι δημόσιο έχει απομείνει η εκπαίδευση δεν αποτελεί εξαίρεση. Η κυβέρνηση  συνεχίζει το έργο της συκοφάντησης και της απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και ανοίγει παραπέρα το δρόμο στους ιδιώτες.

Η απάντηση στους αγώνες

Σήμερα λοιπόν λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά έχουμε ανάγκη από σημαντικούς αγώνες στην εκπαίδευση. Μόνο το γεγονός ότι το υπουργείο αναγκάστηκε σε αναδίπλωση για το θέμα των κενών τόσο γρήγορα μετά την πίεση που ένιωσε τόσο από τους εκπαιδευτικού όσο και την κοινωνία δείχνει τι μπορούμε να πετύχουμε. Με αρχή τη διαδήλωση στη ΔΕΘ μπορεί να μπούμε σε ένα νέο γύρο εργατικών αγώνων απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης και το μνημόνιο. Η δυναμική και οι παραδόσεις του εκπαιδευτικού κινήματος μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση. Για να γίνει όμως αυτό έχουμε ανάγκη από αγώνες καλά οργανωμένους και αποφασιστικούς. Χρειαζόμαστε και το όπλο του συντονισμού τόσο με τους υπόλοιπους εργαζόμενους όσο και ανάμεσα στα διάφορα κομμάτια της εκπαίδευσης, για να έχουμε πραγματικές και δυναμικές κινητοποιήσεις που να ζητούν:
  1. να σταματήσει η πολιτική της αδιοριστίας – μόνιμοι μαζικοί διορισμοί στην δημόσια εκπαίδευση.
  2. να καταργηθούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας – τα κενά να καλύπτονται από μόνιμους εκπαιδευτικούς – αναπληρωτές μόνο για έκτακτα κενά
  3. όχι στην αύξηση του αριθμού των μαθητών στην τάξη καμιά κατάργηση σχολείων και τμημάτων
Δημήτρης Πανταζόπουλος, αδιόριστος εκπαιδευτικός]]> Thu, 02 Sep 2010 19:13:00 +0300 Βάρβαρες μισογυνικές απόψεις από τον κ. Τσόκλη. Απαράδεκτη προώθηση τους από την κρατική τηλεόραση http://www.xekinima.org/arthra/view/article/barbares-misogynikes-apopseis-apo-ton-k-tsokli-aparad/ Της Κάτιας Κλείτσα «Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός άνθρωπος από την κοπέλα... Της Κάτιας Κλείτσα
«Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός άνθρωπος από την κοπέλα που βγάζει τα βυζιά της έξω και προκαλεί. Τη βία τη ζητάει η ίδια, θέλει να τη βιάσουν» «Πώς η ζωή θα γινόταν πιο ενδιαφέρουσα, με εκείνους τους ανέραστους, που δεν συγκινούνται μπροστά στο φαινόμενο, ή με εκείνους που το πάθος ξεχειλίζοντας τους κάνει να επιτεθούν; Και δεν είναι ωραίο πράγμα στο κάτω κάτω, βρε παιδί μου, η επίθεση; Να γευτείς αυτό που η φύση έπλασε προκλητικό, να το χαρείς;»
Τα παραπάνω αποτελούν κομμάτι δηλώσεων του ζωγράφου Κώστα Τσόκλη σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στη ΝΕΤ 10 χρόνια πριν και προβλήθηκε σε επανάληψη στις 15 Αυγούστου προκαλώντας πολλές αντιδράσεις.  Για μια ακόμα φορά, βλέπουμε να αναπαράγονται μεσαιωνικές αντιλήψεις για το θέμα του βιασμού και μάλιστα από το στόμα ενός «ανθρώπου του πνεύματος» και μάλιστα από την κρατική τηλεόραση. Για να καταπιαστούμε με την ουσία του θέματος, ο Τσόκλης δηλώνει πως μια γυναίκα είναι υπεύθυνη για τον ίδιο της το βιασμό επειδή προκαλεί βγάζοντας έξω το στήθος της, ενώ ο ίδιος ο βιαστής είναι ωραίος τύπος, που ακολουθεί το πάθος και τα ένστικτά του και δεν καταλήγει «βαρετός» και ανέραστος». Δηλώνει λοιπόν πως μία γυναίκα, ανάλογα με την επιλογή ντυσίματος, επιλέγει κατά πόσο θα προκαλέσει τον βιασμό ή την παρενόχλησή της. Για τον κ. Τσόκλη ο βιαστής είναι κάποιος που «που ρισκάροντας την ίδια τη ζωή του, την ελευθερία του, βλέπει ένα πλάσμα σεξουαλικό και θέλει να το φιλήσει, να το αγκαλιάσει, να το σφίξει;» Πρόκειται για αντιλήψεις βαθιά σεξιστικές και βάρβαρες! Στη ρίζα τους βρίσκεται η αντίληψη ότι οι γυναίκες είναι κατώτερες από τους άντρες και ως κατώτερες είτε θα αποτελούν τη «δούλα και νοικοκυρά» στο σπίτι ή «αντικείμενο» ικανοποίησης σεξουαλικών ορέξεων – ανεξαρτήτως αν οι ίδιες το επιθυμούν ή όχι. Αυτές οι λογικές σε διαφορετικούς βαθμούς διαπερνούν δυστυχώς ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι στην Ελλάδα το 95% των βιασμών δεν καταγγέλλεται, καθώς οι περισσότερες γυναίκες - θύματα δεν αντέχουν να μπουν στην διαδικασία να αποδείξουν (τόσο στην κοινωνία όσο και στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές) ότι δεν προκάλεσαν οι ίδιες το έγκλημα που διαπράχθηκε σε βάρος τους. Όσο για το 5% των βιασμών που καταγγέλλονται, από αυτούς μόλις το 7% καταλήγει σε καταδίκη του βιαστή (έκθεση η οποία δημοσιεύτηκε το 2002 από το Ελληνικό Παρατηρητήριο του Ελσίνκι και την Παγκόσμια Οργάνωση κατά των βασανιστηρίων), καθώς «απόψεις» σαν του κ. Τσόκλη τις μοιράζεται και μεγάλο μέρος των δικαστικών και αστυνομικών αρχών που στις περισσότερες των περιπτώσεων αντιμετωπίζουν το θύμα σαν θύτη ή, σαν συνένοχο που «προκάλεσε» τον βιασμό. Σε ποια άλλη περίπτωση εγκλήματος όμως αθωώνεται ο θύτης επειδή το θύμα φαίνεται να προκαλεί; Πότε ακούσαμε να τη γλιτώνει ένας διαρρήκτης, επειδή η πόρτα του σπιτιού παραβιαζόταν εύκολα, ή επειδή ο ιδιοκτήτης του σπιτιού προκαλούσε με τα αντικείμενα που είχε στο σπίτι; Σίγουρα ούτε ο διαρρήκτης κάνει βαρετή ζωή. Αυτό σημαίνει ότι την επικροτούμε; Δεν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Το κορμί μίας γυναίκας ανήκει στην ίδια και έχει κάθε δικαίωμα να το μεταχειρίζεται και να το ντύνει όπως θέλει. Όσο κοντή κι αν είναι η φούστα ή στενό το παντελόνι, αν η γυναίκα πει «όχι» στο σεξ, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τον βιαστή. Ένα ακόμα μελανό σημείο αυτής της συνέντευξης, είναι ότι προβλήθηκε από κανάλι της κρατικής τηλεόρασης, χωρίς κανενός είδους απάντησης στις θέσεις του Τσόκλη. Αντιθέτως, η ΝΕΤ σε ανακοίνωσή της δήλωσε: «Οποιοσδήποτε ραδιοτηλεοπτικός φορέας δεν μπορεί να λογοκρίνει και να περικόψει τις απόψεις οποιουδήποτε πολίτη. Δεν μπορούμε να παρέμβουμε στην άποψη κανενός. Είναι μία προσωπική επώνυμη άποψη και αυτός που την εκφράζει έχει και την ευθύνη των λεγόμενων του». Η παρουσίαση όμως του βιασμού σαν κάτι φυσικό και ωραίο, δεν είναι «ακόμα μία άποψη» που ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράσει. Ποια εκπομπή και ποιο κανάλι θα παρουσίαζε για παράδειγμα δηλώσεις υπέρ των δολοφόνων, σε περίπτωση που το θύμα προκαλεί; Στην συνέχεια βέβαια, και κάτω από το βάρος των πολλών αντιδράσεων που προκάλεσε η προβολή της εκπομπής, η ΝΕΤ έβγαλε και δεύτερη ανακοίνωση στην οποία ζητάει «συγγνώμη».   Η συνέντευξη του Τσόκλη τελικά, αναπαράγει στερεότυπα που θέλουν τη γυναίκα κατώτερη του άντρα και των επιθυμιών του, χωρίς κανέναν έλεγχο στο κορμί και την ζωή της.  Η ευκολία των υπευθύνων της ΝΕΤ να προβάλουν αυτές τις απόψεις, είναι εξίσου προβληματική, αφού βοηθάει στην διάδοση αυτών των ιδεών. Η δικιά μας απάντηση πρέπει να είναι κοινή πάλη αντρών και γυναικών ενάντια στην ανισότητα των δύο φύλων τόσο στις προσωπικές μας σχέσεις, όσο και στον χώρο εργασίας και βέβαια πάλη για να περάσουν τα ΜΜΕ στην υπηρεσία των εργαζομένων και της κοινωνίας και όχι να είναι μέσο προβολής αντιδραστικών και μισογυνικών απόψεων, είτε αυτές προέρχονται από «διανοούμενους» είτε όχι.]]> Κοινωνία-Πολιτική Thu, 02 Sep 2010 14:52:00 +0300 Πακιστάν: Χιλιάδες εργαζόμενοι της τηλεφωνικής εταιρείας σε απεργία διαρκείας! http://www.xekinima.org/arthra/view/article/pakistan-xiliades-ergazomenoi-tis-tilefonikis-etaire/ Σαίντ Φαζάλ Αμπάς, γενικός γραμματέας της «Καμπάνιας για Συνδικαλιστικές Ελευθερίες στο Πακιστάν»... Σαίντ Φαζάλ Αμπάς, γενικός γραμματέας της «Καμπάνιας για Συνδικαλιστικές Ελευθερίες στο Πακιστάν» (TURCP)
Ασαμ Γιαντζούια, αντιπρόεδρος της «Ομοσπονδίας Προοδευτικών Εργατών Πακιστάν» (PWFP)
Πάνω από 26.000 εργαζόμενοι στην Τηλεφωνική Εταιρεία του Πακιστάν (PCTL) βρίσκονται σε απεργία διαρκείας από τις 16 Αυγούστου και μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Οι εργαζόμενοι κατέβηκαν σε απεργία διεκδικώντας αυξήσεις 50% στους μισθούς τους, αντίστοιχες με των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα. Η διοίκηση της εταιρείας αρνείται να ικανοποιήσει το αίτημα τους, ισχυριζόμενη πως αφού η εταιρεία είναι εν μέρει ιδιωτικοποιημένη, το μισθολόγιο στο δημόσιο τομέα δεν αφορά  τους εργαζόμενους σε αυτήν. Οι πρώτες διαμαρτυρίες και στάσεις εργασίας που άρχισαν οι υπάλληλοι της Τηλεφωνικής Εταιρείας στις αρχές Αυγούστου δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και έτσι αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απεργία διαρκείας. Η κήρυξη της απεργίας διαρκείας ανακοινώθηκε από τους εκπροσώπους του συνδικάτου κατά την διάρκεια μιας μαζικής συγκέντρωσης στην πρωτεύουσα Ισλαμαμπάντ, στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι από ολόκληρη την χώρα. Η απεργία έχει απόλυτη επιτυχία και διαδηλώσεις πραγματοποιούνται καθημερινά. Ο τύπος, τόσο ο έντυπος όσο και ο ηλεκτρονικός, καλύπτουν καθημερινά τις εξελίξεις γύρω από την απεργία, ενώ τα πρωτοσέλιδα όλων των βασικών εφημερίδων έχουν καθημερινά αναφορά στις κινητοποιήσεις. Μάνατζερ της PCTL είναι η Ετισαλάτ (Etisalat), μια ιδιωτική εταιρεία τηλεπικοινωνιών με έδρα τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η διοίκηση επιχείρησε αρχικά να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους, ισχυριζόμενη ότι θα τους δώσει αύξηση 50%, αλλά στην πραγματικότητα αυτός ο υπολογισμός αφορούσε την αύξηση σε σχέση με τον βασικό, αρχικό μισθό. Η αύξηση αυτή ισοδυναμούσε τελικά σε 20-25%. Την ίδια περίοδο η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει αυξήσεις 50% στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Έτσι, για παράδειγμα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι πήραν αυξήσεις γύρω στα 45 με 50 €, το μήνα,  για τους εργαζόμενους στην Τηλεφωνική Εταιρεία οι αυξήσεις αντιστοιχούν σε 20€ περίπου. Αυτή η εξέλιξη τροφοδότησε ένα κύμα οργής ανάμεσα στους εργαζόμενους που πίεσαν την ηγεσία του συνδικάτου τους να αναλάβει δράση.

Συνεχείς εκφοβισμοί

Η διοίκηση της εταιρείας χρησιμοποιεί τώρα κάθε μέσο για να χτυπήσει την απεργία. Αρχικά απευθύνθηκαν στο ανώτατο δικαστήριο ζητώντας να κηρυχθεί η απεργία παράνομη και να απαγορευτεί, ισχυριζόμενη επιπλέον ότι οι απεργοί χρησιμοποιούν βία. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν αρνητική και ζητήθηκε από την διοίκηση να βρει λύση μέσα από διαπραγματεύσεις. Την ίδια ώρα οι δικαστές ήρθαν σε επαφή με τους απεργούς για να ερευνήσουν την κατηγορία περί βίαιων ενεργειών και να τους προειδοποιήσουν ότι δεν θα ανεχτούν κάτι τέτοιο. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να κηρυχθεί παράνομη η απεργία, η διοίκηση προχώρησε σε πιο ωμές τακτικές εκφοβισμού των εργαζομένων. Αρνήθηκε να πληρώσει τους μισθούς που χρωστούσε στους εργαζόμενους που βρίσκονται στην ηγεσία του αγώνα καθώς και τα επιδόματα άδειας σε όλους τους απεργούς. Πέρα από αυτό, στέλνει δικηγόρους να θυροκολλήσουν έγγραφα με απειλές για μηνύσεις στα σπίτια των μελών της απεργιακής επιτροπής, ενώ απειλεί ανοιχτά τους απεργούς πως θα στείλει ομάδες παραστρατιωτικών για να τσακίσουν την απεργία και θα τους βάλει όλους στην φυλακή.

Κίνημα αλληλεγγύης

Η Καμπάνια για τα Συνδικαλιστικά Δικαιώματα (TURCP) και η Ομοσπονδία Προοδευτικών Εργατών του Πακιστάν (PWFP), στηρίζουν πλήρως τους απεργούς και έχουν μπει μπροστά στην προσπάθεια να χτιστεί ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων, όχι μόνο στο Πακιστάν, αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Οργανώνουν συγκεντρώσεις αλληλεγγύης σε μια σειρά πόλεις της χώρας και προσπαθούν να εμπλέξουν όσο πιο πολλά συνδικάτα γίνεται σε αυτόν τον αγώνα. Όχι μόνο γιατί τα αιτήματα των απεργών είναι δίκαια, αλλά και γιατί σε μια περίοδο τρομερής δυστυχίας για τους εργαζόμενους και τους φτωχούς στην χώρα εξαιτίας των μεγάλων καταστροφών που προκάλεσαν οι πρόσφατες πλημμύρες, μια νίκη των απεργών θα ανέβαζε κατακόρυφα το ηθικό και την αυτοπεποίθηση των εργαζομένων σε όλη την χώρα.
Απαιτούμε:
- Τέρμα στον εκφοβισμό και την τρομοκρατία των απεργών! - Να δοθεί τώρα αύξηση 50% στους εργαζόμενους της PCTL! - Να δοθούν άμεσα οι μισθοί των εργαζομένων και το επίδομα αδείας που χρωστά η διοίκηση! - Αύξηση στο επίδομα αδείας στις 30.000 ρουπίες (270 ευρώ) - Επανεθνικοποίηση της PCTL κάτω από τον δημοκρατικό έλεγχο και διαχείριση των ίδιων των εργαζομένων!]]> Διεθνη Εργατικά Wed, 01 Sep 2010 16:09:00 +0300 Βόλος: Δικαίωση για τους 3 απολυμένους της ΜΕΤΚΑ! http://www.xekinima.org/arthra/view/article/bolos-dikaiosi-gia-toys-3-apolymenoys-tis-metka/ Γιάννος Νικολάου, Βόλος «Κόλαφος για τη ΜΕΤΚΑ» αποκαλέστηκε η δικαστική απόφαση (30/8/2010) κατά... Γιάννος Νικολάου, Βόλος «Κόλαφος για τη ΜΕΤΚΑ» αποκαλέστηκε η δικαστική απόφαση (30/8/2010) κατά την οποία η εταιρία είναι τώρα υποχρεωμένη να επαναπροσλάβει τους 3 απολυμένους συνδικαλιστές εργάτες Κ. Βογιατζή, Β. Καλατζή και Α. Παυλίδη (βλέπε προηγούμενα άρθρα μας στις 18/2/10 και 2/3/10)*. Αν δεν το κάνει και μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης είναι υποχρεωμένη να πληρώνει 290 ευρώ στον καθένα για κάθε μέρα! Εξίσου σημαντική είναι η αποδοχή από το δικαστήριο ότι οι απολύσεις είναι παράνομες και καταχρηστικές καθώς αποτελούν συνδικαλιστικές διώξεις και κρίνει αβάσιμα τα επιχειρήματα της εταιρείας για «υπηρεσιακή ανεπάρκεια» και «ανασχεδιασμό της παραγωγής»!

Η επαναπρόσληψη «κερδήθηκε» στο δρόμο!

Η πολύ σημαντική αυτή δικαστική απόφαση δεν ήρθε από το πουθενά. Αντίθετα ήταν αποτέλεσμα της κινητοποίησης των εργαζομένων με την στήριξη της βολιώτικης κοινωνίας. Από τις 12 Φλεβάρη που ανακοινώθηκαν οι 3 απολύσεις έλαβαν χώρα μια σειρά κινητοποιήσεων σε όλα τα επίπεδα (στάσεις εργασίας, εργοστασιακή απεργία, πανβολιώτικη απεργία, διαδηλώσεις, ψηφίσματα στήριξης από σωματεία και συλλόγους αλλά και παρεμβάσεις τοπικών αρχών, βουλευτών της αριστεράς κλπ) παράλληλα με τον δικαστικό αγώνα που είχε ξεκινήσει. Οι κινητοποιήσεις αυτές δεν είχαν άμεσα αποτελέσματα για διάφορους λόγους που έχουμε εξηγήσει στα προηγούμενα άρθρα (το εργοδοτικό σωματείο δημιούργησε κλίμα φόβου στους εργάτες της ΜΕΤΚΑ, δεν υπήρχε συντονισμός των εργατικών σωματείων και του αγώνα, έλλειψη πρωτοβουλιών από το ΕΚΒ κλπ) άλλα έπαιξαν καταλυτικό ρόλο έτσι ώστε η πλειοψηφία της κοινωνίας να ταχθεί με το μέρος των απολυμένων και τελικά το δικαστήριο να λάβει τη σχετική απόφαση.

Τα χειρότερα είναι μπροστά μας…

Η απόλυση των 3 εργατών της ΜΕΤΚΑ στις 12/2 ήταν μόνο η αρχή. Από τότε και μέχρι σήμερα οι απολύσεις αυξάνονται συνεχώς και στη ΜΕΤΚΑ και σε άλλα εργοστάσια της περιοχής μαζί με τις διαθεσιμότητες και τις αναγκαστικές άδειες και ο ΣΕΒ προβλέπει ακόμα περισσότερες απολύσεις και «λουκέτα» για το 2011! Οι εταιρείες και οι βιομήχανοι, στο όνομα της οικονομικής κρίσης, αυτό που έχουν να προτείνουν για τους εργαζόμενους είναι να χάσουν τη δουλειά τους έτσι ώστε να αυξάνουν αυτοί τα κέρδη τους! Λες και την προηγούμενη περίοδο μοιράστηκαν από κοινού εργοδότες και εργαζόμενοι τα κέρδη ή φταίνε οι εργαζόμενοι για την οικονομική κρίση του συστήματος και άρα πρέπει να την πληρώσουν με την ανεργία!

Η νίκη των «3» της ΜΕΤΚΑ να είναι η αρχή!

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση χρειάζεται από πλευράς εργατικού κινήματος να παρθούν άμεσα πρωτοβουλίες για το συντονισμό όλων των σωματείων της βιομηχανικής περιοχής ενάντια στη μείωση μισθών, τις υποχρεωτικές άδειες, τις διαθεσιμότητες, τις απολύσεις και τα «λουκέτα»! Να μπει μπροστά το αίτημα του διαχειριστικού ελέγχου με τη συμμετοχή των εργαζομένων («να ανοίξουν τα βιβλία» για να δούμε «που πήγαν» τα κέρδη των προηγούμενων χρόνων) με τελικό στόχο να περάσουν οι βιομηχανίες στα χέρια των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας.  (*) 02/03/2010: Προκήρυξη της Οργάνωσης του "Ξ" στο Βόλο που μοιράζεται στην βιομηχανική περιοχή και την πόλη του Βόλου και της Ν. Ιωνίας 18/02/2010: Συνέντευξη με τους απολυμένους εργαζόμενους, Κώστα Βογιατζή, Βασίλη Καλατζή και Αλέξη Παυλίδη]]> Βόλος Εργατικά Wed, 01 Sep 2010 12:11:00 +0300