Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση

Αυτό το άρθρο βρίσκεται στην εφημερίδα τ.331, Μαρτίου 2010

Όλα άρθρα

RSS-FeedyoutubepicasaΞεκίνημα στο twitterfacebook

Bookmark and Share

Νέα έκδοση του "Ξ"

Μόνο αν τους αφήσουμε! Η άνοδος της Χρυσής Αυγής και η επανεμφάνιση του φασιστικού κινδύνου
Το ευρώ, η δραχμή, η επανάσταση που χρειαζόμαστε και η Αριστερά
Αγανακτισμένοι: Ένα κίνημα που συγκλόνισε την Ελλάδα το καλοκαίρι του 2011
άρθρα, κείμενα και θέσεις του "Ξ"

ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ "Ξ"

συνέντευξη με τον Πήτερ Τάαφ

Che Guevara

HASTA LA VICTORIA SIEMPRE!

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ "Ξ"

κείμενα για το γυναικείο ζήτημα

1968

Η εξέγερση του Μάη

Κλιματικές Αλλαγές

(PDF, 2.2 MB)

Νεπάλ

ποιός δρόμος;
01/03/2010

Η Ισλανδία είπε όχι! Μήπως είναι επιτέλους ώρα η ελληνική αριστερά να υιοθετήσει τη θέση της παύσης πληρωμών των δόσεων του χρέους;

Από τις πρώτες μέρες του Γενάρη του 2010 το «Ξ» θέτει το ζήτημα της παύσης πληρωμών του χρέους, σαν απάντηση στην επίθεση των «αγορών» καθώς οι δανειστές μας δεν είναι άλλοι από τους ξένους αλλά και Έλληνες (αυτό μην το ξεχνάμε!) τραπεζίτες-κερδοσκόπους-τοκογλύφους!

Η Αριστερά αρνείται να υιοθετήσει αυτό το αίτημα.

Το ΚΚΕ γενικά αρνείται να κάνει οποιαδήποτε πρόταση πέρα από το ότι χρειάζεται ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Η δε Αλέκα Παπαρήγα κάλεσε τους εργαζόμενους να αντισταθούν γιατί «είναι ντροπή να περάσουν αυτά τα μέτρα χωρίς αντίσταση»!!

Όταν το «Ξ» έθεσε το ζήτημα αυτό στην κεντρική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ η άποψη δεν πέρασε παρότι προκλήθηκε κάποιος προβληματισμός. Οι πρωταγωνιστές όμως της διαφωνίας και μάλιστα με τον πιο έντονο κι επιθετικό τρόπο -αυτό έχει ενδιαφέρον- ήταν συνιστώσες που ανήκουν στο «Αλαβανικό» μπλοκ και συγκεκριμένα η ΚΕΔΑ και η ΔΕΑ.

Ελπίζουμε ότι η απόφαση του Ισλανδικού λαού, με τη συντριπτική πλειοψηφία του 93% να στείλει ένα μήνυμα. Κάτω από τον ωμό εκβιασμό της Βρετανικής και Ολλανδικής κυβέρνησης οι οποίοι απαιτούν από την ισλανδική κυβέρνηση να πληρώσει από τα δημόσια ταμεία, δηλαδή από τα λεφτά των Ισλανδών εργαζομένων, τα χρέη της ιδιωτικής τράπεζας Icesave σε Βρετανούς και Ολλανδούς «επενδυτές-θύματα» της χρεοκοπίας της, η αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων ήταν τέτοια που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.

Με 93% οι Ισλανδοί εργαζόμενοι είπαν «όχι» στην πληρωμή των απαιτήσεων της Βρετανικής και Ολλανδικής κυβέρνησης, οι οποίες απειλούσαν θεούς και δαίμονες, ότι δηλαδή, θα πετάξουν την Ισλανδία έξω από τις διεθνείς αγορές, δεν θα επιτρέψουν να πάρει λεφτά από το ΔΝΤ, δεν θα την αφήσουν να μπει στην ΕΕ, κοκ.

Οι Ισλανδοί είναι ένας μικρός πληθυσμός, 300.000 και είπαν όχι στους πανίσχυρους ιμπεριαλιστές!

Και όμως η ελληνική Αριστερά, παρότι ζει και αναπνέει μέσα στο ελληνικό εργατικό κίνημα με τις μεγάλες αγωνιστικές και επαναστατικές παραδόσεις δεν τολμά να υιοθετήσει αυτό το αίτημα!

Μήπως οι Ισλανδοί εργαζόμενοι την έχουν βοηθήσει λιγάκι να κάνει το βήμα;